Efekt zmian na terenach zielonych przy ul. Steyera na osiedlu Centrum będzie widać dopiero na wiosnę 2026 roku, ale warto już teraz wiedzieć, co tam powstało. Prace ziemne przy zakładaniu pierwszej miejskiej łąki kwietnej w Ostrołęce trwały od początku listopada. Łąka kwietna będzie miała powierzchnię ok. 1,5 ha i będzie to teren, który:
- Wzmacnia bioróżnorodność – tworzą siedliska i źródła pokarmu dla owadów zapylających, motyli, ptaków i drobnych kręgowców.
- Wspiera retencję wody – struktura łąki oraz głęboki system korzeniowy roślin poprawiają zdolność gleby do zatrzymywania wody.
- Poprawia jakość gleby – rośliny wieloletnie zwiększają zawartość materii organicznej i stabilizują glebę.
- Wymagają mniej koszenia niż trawniki, co redukuje koszty utrzymania oraz emisję hałasu i spalin.
- Reguluje mikroklimat – obniżają temperaturę otoczenia i ograniczają efekt miejskiej wyspy ciepła.
- Podnosi wartości estetyczne i edukacyjne – wpływają pozytywnie na odbiór przestrzeni publicznej i stanowią narzędzie edukacji ekologicznej.
Do wysiewu wykorzystano specjalnie skomponowaną mieszankę roślin jednorocznych i wieloletnich przystosowaną do terenów suchych. W kolejnych latach na terenach miejskich planowane jest założenie ok. 7 ha łąk kwietnych. Lokalizacje: na pasach zieleni przyulicznej oraz wielkopowierzchniowych terenach trawiastych przy głównych arteriach: obwodnicy (al. ks. Jerzego Popiełuszki, ul. Bohaterów Warszawy, al. Solidarności, ul. Bohaterów Westerplatte, ul. ks. Antoniego Pęksy), ul. kadm. Włodzimierza Steyera, al. Jana Pawła II, ul. Wincentego Witosa i ul. Brata Zenona Żebrowskiego).
Osobna sprawa to obsadzenie rond. Urządzona zostanie podobna struktura na pasach rozjazdowych wybranych rond miejskich. Do siewu zostanie wykorzystana inna mieszanka roślin, uzupełniona bylinami lub krzewami ozdobnymi.
Dlaczego stosuje się siew jesienny rodzimych łąk kwietnych?
Siew jesiennych mieszanek złożonych z rodzimych gatunków jest zgodny z naturalnymi procesami zachodzącymi w przyrodzie. Większość dzikich roślin łąkowych rozsiewa nasiona późnym latem i jesienią – w tym okresie trafiają one na glebę, przechodzą zimowe chłody (tzw. stratyfikację), a następnie kiełkują wiosną przy optymalnych warunkach wilgotności i temperatury.
Z punktu widzenia ochrony różnorodności gatunkowej i lokalnych ekotypów jest to proces całkowicie naturalny i korzystny. Nasiona gatunków rodzimych są przystosowane do naszego klimatu i wymagają zimowego okresu spoczynku, dlatego siew jesienny poprawia ich wschody, ogranicza konieczność dodatkowej pielęgnacji oraz zwiększa stabilność łąki w kolejnych latach.